Otwarcie oddziału nie oznacza automatycznie konieczności posiadania kolejnego LEI
Firma otwiera oddział za granicą. Firma posiada już LEI (Legal Entity Identifier), ale oddział ma własny lokalny numer rejestracyjny. Czy on również potrzebuje osobnego LEI?
Niekoniecznie. Zagraniczny oddział może kwalifikować się do własnego LEI, ale to, czy go potrzebuje, zależy od przepisów dotyczących jego działalności i obowiązków sprawozdawczych. Sam lokalny numer rejestracyjny nie powoduje obowiązku posiadania LEI.
Pierwszą rzeczą do ustalenia jest to, czy dana jednostka jest oddziałem, czy spółką zależną.
Oddział a spółka zależna: jaka jest różnica?
Oddział stanowi część tego samego podmiotu prawnego co jego centrala. Zarejestrowanie go w innym kraju nie zmienia go w odrębną spółkę.
Spółka zależna jest odrębnym podmiotem prawnym. Jeśli jej działalność wymaga LEI, musi mieć własny kod. Nie może zamiast tego korzystać z LEI spółki dominującej.
Polityka ROC (Regulatory Oversight Committee) dotycząca oddziałów międzynarodowych wprowadza to rozróżnienie, określając, które oddziały kwalifikują się do uzyskania LEI.
Kiedy oddział powinien używać LEI centrali?
Niektóre przepisy sprawozdawcze wymagają LEI centrali, nawet jeśli oddział mógłby uzyskać własny.
Na przykład ESMA (European Securities and Markets Authority) wyjaśnia, że firma inwestycyjna z siedzibą w Unii Europejskiej musi używać LEI swojej centrali przy raportowaniu transakcji realizowanych przez oddział spoza Unii.
Te wytyczne dotyczą raportowania transakcji na podstawie art. 26 MiFIR (Markets in Financial Instruments Regulation).
Oddział stanowi część tego samego podmiotu prawnego co firma inwestycyjna.
Posiadanie LEI oddziału nie oznacza, że jest to właściwy kod do każdego raportu. To obowiązujące przepisy sprawozdawcze określają, którego LEI należy użyć.
Kiedy oddział może potrzebować osobnego LEI?
Osobny LEI może być potrzebny, gdy wymogi nadzorcze lub sprawozdawcze identyfikują oddział indywidualnie.
Jeden z przykładów pochodzi z sektora ubezpieczeniowego. Wytyczne EIOPA (European Insurance and Occupational Pensions Authority) dotyczące stosowania LEI wskazują, że krajowe organy nadzoru powinny wymagać LEI dla oddziałów ustanowionych w EOG (Europejskim Obszarze Gospodarczym), których zakład ubezpieczeń lub reasekuracji ma siedzibę poza EOG.
To szczególny przypadek nadzorczy. Nie tworzy on ogólnego obowiązku uzyskania LEI przez każdy zagraniczny oddział.
LEI oddziału pozwala organom identyfikować działalność w danym kraju, zachowując jednocześnie wyraźne powiązanie z centralą.
Które oddziały kwalifikują się do własnego LEI?
Zgodnie z polityką ROC dotyczącą oddziałów międzynarodowych, warunki obejmują:
Oddział znajduje się w innym kraju niż jego centrala.
Jest zarejestrowany w publicznie dostępnym rejestrze działalności gospodarczej, regulacyjnym lub podatkowym.
Dane referencyjne LEI identyfikują go jako oddział i odnotowują jego powiązanie z centralą.
Jeśli firma ma kilka oddziałów w tym samym obcym kraju, polityka przewiduje jeden LEI dla oddziału wiodącego lub sieci oddziałów w tym kraju. Każda placówka nie otrzymuje własnego kodu.
Te warunki określają kwalifikowalność. Same w sobie nie czynią LEI obowiązkowym.
Co warto sprawdzić przed złożeniem wniosku?
Jeśli bank, broker lub organ nadzoru wymaga od Twojego oddziału LEI, wyjaśnij trzy kwestie:
Czy potrzebują LEI centrali, czy osobnego LEI dla oddziału?
Do jakiej transakcji lub raportu kod zostanie wykorzystany?
Jeśli wymagają LEI oddziału, który przepis lub warunek usługi to nakazuje?
Warto zadać pytanie: „Czy możemy użyć LEI naszej centrali w tym celu, czy wymagają Państwo konkretnie LEI zarejestrowanego dla oddziału?”
Uzyskanie tej odpowiedzi przed złożeniem wniosku pomaga uniknąć niepotrzebnej rejestracji i zapewnia podanie właściwego kodu.