Jak przepis LEI w jednym kraju obejmuje Twoją firmę LEI (Legal Entity Identifier, 20-znakowy globalny kod identyfikujący podmiot prawny) nie jest już tylko kwestią Twojego własnego regulatora. Twój kraj może go nie wymagać. Kraj Twojego kontrahenta może. A gdy tak się stanie, wymóg staje się w praktyce Twój. Weźmy prosty przykład. Twoja firma znajduje się poza Unią Europejską i chcesz handlować papierami wartościowymi za pośrednictwem firmy inwestycyjnej regulowanej przez UE. Obowiązek prawny spoczywa na firmie, a nie na Tobie. Zgodnie z MiFID II i MiFIR (przepisy UE dotyczące rynków instrumentów finansowych), firma musi zgłaszać każdą transakcję podlegającą raportowaniu swojemu regulatorowi, a to zgłoszenie musi zawierać Twój LEI. Brak LEI oznacza brak raportu. Brak raportu oznacza brak transakcji. Wymóg ten dociera więc do Ciebie za pośrednictwem firmy, z którą współpracujesz. Dlatego obraz sytuacji w 2026 roku ma znaczenie dla firm na

Czym jest GODIN? GODIN (Global Open Data Integration Network, globalna sieć współpracy w zakresie łączenia otwartych danych) to inicjatywa prowadzona przez GLEIF (Global Legal Entity Identifier Foundation, fundację zarządzającą globalnym systemem LEI). GLEIF oraz Open Ownership, organizacja non-profit skupiająca się na przejrzystości rzeczywistych właścicieli, uruchomiły GODIN w marcu 2025 roku. Cel sieci jest prosty. Na świecie istnieje wiele cennych zbiorów otwartych danych. Pozostają one jednak rozproszone między platformami, krajami i standardami. GODIN łączy te zbiory danych za pomocą jednego wspólnego klucza. Tym kluczem jest kod LEI (Legal Entity Identifier, globalny kod identyfikacyjny podmiotów prawnych). Każda firma posiada tylko jeden unikalny kod LEI. W konsekwencji, gdy ten kod pojawia się w każdym zbiorze danych, informacje można łączyć w sposób wiarygodny. Rejestry przedsiębiorstw, mapy łańcuchów dostaw, dane dotyczące zrównoważonego rozwoju, rejestry rzeczywistych właścicieli i inne źródła zaczynają ze sobą komunikować. Krótko mówiąc,

Czym jest Projekt Aperta? Projekt Aperta to inicjatywa prowadzona przez BIS (Bank Rozrachunków Międzynarodowych, organ współpracy banków centralnych). Krótko mówiąc, przetestowano w niej interoperacyjność transgranicznych otwartych finansów. Projekt był realizowany przez Centrum Innowacji BIS w Hongkongu. Podczas projektu prototyp połączył sieci otwartych finansów pięciu rynków: Wielkiej Brytanii, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Brazylii, Hongkongu i Indii. W rezultacie BIS nazywa go siecią sieci. Projekt zgromadził kilka banków centralnych. Wśród nich znalazły się: Hong Kong Monetary Authority, Central Bank of Brazil oraz Central Bank of the United Arab Emirates. Ponadto wzięła w nim udział brytyjska instytucja nadzoru finansowego FCA. Dołączyła również GLEIF (Global Legal Entity Identifier Foundation, organ nadzorujący globalny system LEI), a także International Chamber of Commerce Digital Standards Initiative oraz kilka banków komercyjnych i firm fintech. Ważna uwaga. Aperta to ukończony i przetestowany prototyp, a nie jeszcze działająca usługa. Mimo to

Agenci AI już działają w imieniu firm Agenci AI nie są już eksperymentem. Wyszukują informacje, porównują oferty, wypełniają formularze i wchodzą w interakcje z innymi systemami w imieniu firm. Według danych WEF (World Economic Forum, międzynarodowej organizacji współpracy gospodarczej), 82% kadry kierowniczej planuje wdrożenie agentów AI w ciągu najbliższych jednego do trzech lat. W rezultacie pojawia się pytanie, na które internet nigdy nie musiał odpowiadać na taką skalę. Gdy agent AI wykonuje działanie, sam agent nie ponosi za nic odpowiedzialności. Odpowiada za to podmiot prawny, który za nim stoi. Ale jak można zweryfikować, który to podmiot prawny? Dzisiejszy internet nie posiada wspólnego standardu w tym zakresie. Czym jest Agent Name Service? W czerwcu 2026 roku Linux Foundation ogłosiła zamiar uruchomienia ANS (Agent Name Service, otwartego standardu weryfikacji tożsamości agentów AI). Zgodnie z komunikatem prasowym Linux Foundation, celem jest stworzenie zaufanej

Dlaczego Indie zdecydowały się działać Indyjski rynek finansowy jest ogromny. Każdego dnia setki milionów transakcji przepływają między bankami, przedsiębiorstwami i instytucjami finansowymi. Przez lata jednak utrzymywał się znany problem: kto faktycznie stoi za transakcją? Kryzys finansowy z 2008 roku sprawił, że tego pytania nie można było dłużej ignorować. Regulatorzy odkryli, że nie są w stanie szybko zidentyfikować, którzy uczestnicy rynku byli narażeni na upadających kontrahentów. Dane były fragmentaryczne, identyfikatory niespójne, a transgraniczna przejrzystość prawie nie istniała. W rezultacie G20 ustanowiło system LEI (Legal Entity Identifier, globalny identyfikator podmiotów prawnych w transakcjach finansowych), nadzorowany przez GLEIF (Global Legal Entity Identifier Foundation, organ zarządzający globalnym systemem LEI). GLEIF śledzi wdrażanie LEI w przepisach na całym świecie, a Indie wyróżniają się jako jeden z najbardziej kompleksowych przykładów tego, jak kraj może wdrożyć LEI na dużą skalę. Wdrażanie etapowe: od 2017 do 2025 roku

Dlaczego amerykańskie dane finansowe od dawna były fragmentaryczne Amerykańskie federalne regulacje finansowe historycznie działały w silosach. Różne organy regulacyjne używały różnych systemów, różnych formatów i różnych identyfikatorów dla tych samych podmiotów. Podczas kryzysu finansowego w 2008 roku organy regulacyjne odkryły, że nie są w stanie szybko zidentyfikować, którzy uczestnicy rynku byli narażeni na upadające strony przeciwne, ponieważ dane po prostu nie były ze sobą połączone. Kongres napisał FDTA (Financial Data Transparency Act, amerykańska ustawa wymagająca jednolitych, czytelnych maszynowo standardów sprawozdawczości finansowej), aby to naprawić. W grudniu 2022 roku Kongres uchwalił ustawę, nakazując grupie dziewięciu federalnych agencji finansowych ustanowienie wspólnych standardów danych. Co postanowiono w czerwcu 2026 r. W czerwcu 2026 roku agencje opublikowały ostateczną wspólną zasadę, która wchodzi w życie 1 października 2026 roku. SEC (Amerykańska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd), FDIC (Federalna Korporacja Ubezpieczeń Depozytów), OCC (Biuro Kontrolera Waluty),

Kod LEI odgrywa kluczową rolę w nowym Europejskim Portfelu Biznesowym — zharmonizowanym narzędziu tożsamości cyfrowej dla przedsiębiorstw w UE. Unia Europejska zmienia sposób, w jaki przedsiębiorstwa potwierdzają swoją tożsamość, podpisują dokumenty i współpracują z organami administracji ponad granicami. Kod LEI (Legal Entity Identifier, unikalny globalny identyfikator podmiotów prawnych) jest kluczowy dla praktycznego funkcjonowania tego systemu. Czym jest Europejski Portfel Biznesowy? Komisja Europejska opublikowała propozycję rozporządzenia w sprawie EBW w listopadzie 2025 roku (COM(2025) 838). Cel jest jasny: zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw oraz przyspieszenie i uproszczenie działalności transgranicznej w UE. Dzięki EBW przedsiębiorstwo może wykonywać następujące czynności w formie cyfrowej, z pełną skutecznością prawną we wszystkich 27 państwach członkowskich UE: Weryfikować własną tożsamość oraz sprawdzać dane kontrahentów w czasie rzeczywistym Tworzyć, przechowywać i udostępniać zweryfikowane dokumenty, takie jak licencje, zezwolenia i certyfikaty Podpisywać i opatrywać dokumenty znacznikiem czasu w formie

Czym jest MiFID II i dlaczego ma znaczenie dla Państwa przedsiębiorstwa Dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych, znana jako MiFID II, to unijne ramy prawne regulujące obrót instrumentami finansowymi na rynkach UE. Weszła w życie 3 stycznia 2018 roku wraz z bezpośrednio stosowanym rozporządzeniem w sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFIR). MiFID II ma na celu zwiększenie przejrzystości rynków finansowych oraz wzmocnienie ochrony inwestorów. Aby to osiągnąć, ramy te wymagają jasnej i jednoznacznej identyfikacji każdej strony zaangażowanej w transakcję. W szczególności każdy podmiot prawny uczestniczący w transakcjach instrumentami finansowymi na rynkach UE musi posiadać ważny kod LEI. LEI to globalnie administrowany identyfikator zarządzany przez GLEIF, a organy regulacyjne coraz częściej wymagają go w ramach wielu przepisów jednocześnie. Co istotne, wymóg ten nie dotyczy wyłącznie banków i firm inwestycyjnych. Obejmuje każdą spółkę, która kupuje lub sprzedaje papiery wartościowe, uczestniczy w transakcjach instrumentami

Czym jest AML i co oznacza dla Państwa przedsiębiorstwa? Zgodność z przepisami o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy (AML) nie jest już kwestią dotyczącą wyłącznie banków i instytucji finansowych. Nowe ramy regulacyjne Unii Europejskiej znacząco zaostrzają przepisy i rozszerzają obowiązki na znacznie szerszy zakres przedsiębiorstw. W rezultacie firmy, które chcą sprawnie funkcjonować w systemie finansowym, muszą wykazać swoją tożsamość — szybko i wiarygodnie. Kod LEI jest jednym z najbardziej praktycznych narzędzi dostępnych właśnie w tym celu. AML (Anti-Money Laundering, przeciwdziałanie praniu pieniędzy) to ramy regulacyjne, które wymagają od przedsiębiorstw w sektorze finansowym i innych sektorach identyfikacji swoich klientów, monitorowania transakcji oraz zgłaszania podejrzanych działań. Logika jest prosta: gdy każda strona transakcji finansowej posiada wiarygodny identyfikator, znacznie trudniej jest przenosić nielegalne środki przez system bez wykrycia. Do niedawna UE działała w oparciu o system dyrektyw, w którym każde państwo członkowskie transpozycjonowało wspólne przepisy