Dlaczego LEI jest używany w USA
W Stanach Zjednoczonych kod LEI jest używany w sytuacjach, gdy działalność firmy wiąże się z regulowanymi transakcjami finansowymi lub korzystaniem z profesjonalnych usług finansowych. LEI nie został stworzony jako ogólny identyfikator firmy ani jako substytut rejestru handlowego. Jego celem jest umożliwienie technicznie poprawnego przetwarzania transakcji finansowych w sytuacjach, gdy raportowanie transakcji jest obowiązkowe.
Podejście USA jest praktyczne: LEI ma zastosowanie tam, gdzie dostawca usług finansowych musi przekazać dane dotyczące transakcji i gdzie unikalna identyfikacja podmiotu prawnego jest do tego celu niezbędna. Jeśli taki obowiązek nie powstaje, nie ma potrzeby posiadania LEI.
Aby uzyskać szerszy przegląd regulacyjny, zapoznaj się z naszym szczegółowym przewodnikiem na temat Kodu LEI w USA: Co należy wiedzieć.
W jakich sytuacjach LEI staje się faktycznie niezbędny w USA
LEI staje się niezbędny w Stanach Zjednoczonych, gdy firma uczestniczy w transakcjach finansowych podlegających wymogom sprawozdawczym. Dotyczy to przede wszystkim sytuacji, gdy transakcja jest realizowana lub pośredniczona przez regulowanego dostawcę usług finansowych.
Typowe sytuacje obejmują:
– transakcje na instrumentach pochodnych i swapach
– instytucjonalne lub profesjonalne transakcje papierami wartościowymi
– transakcje na regulowanych platformach handlowych
– transakcje, które bank lub broker musi zgłosić we własnym imieniu
W takich sytuacjach LEI nie jest opcjonalnym dodatkiem. Jeśli brakuje LEI, dostawca usług nie może prawidłowo zrealizować transakcji w swoich systemach.
Czyje to jest w praktyce wymaganie?
W USA wymóg LEI zazwyczaj nie pochodzi bezpośrednio od regulatora do przedsiębiorcy. Wymóg ten wynika pośrednio z działań dostawców usług finansowych.
Organy regulacyjne, takie jak Commodity Futures Trading Commission (CFTC) i Securities and Exchange Commission (SEC), nakładają obowiązki sprawozdawcze na banki, brokerów i platformy. Ci dostawcy usług są odpowiedzialni za zapewnienie, że dane transakcyjne są poprawne i zgodne z przepisami.
Jeśli raport musi zawierać identyfikator podmiotu prawnego, dostawca usług musi go uzyskać od klienta przed wykonaniem transakcji. W praktyce oznacza to, że LEI jest wymagany przez bank lub brokera, a nie przez regulatora.
Ustawa Dodd-Franka i obowiązki sprawozdawcze
W Stanach Zjednoczonych praktyczne zastosowanie LEI wynika przede wszystkim z ustawy Dodd-Franka o reformie Wall Street i ochronie konsumentów. Ustawa wprowadziła obowiązki sprawozdawcze dotyczące transakcji finansowych dla banków, brokerów i platform handlowych. Prawo nie wymaga LEI bezpośrednio od firm. Zamiast tego, zobowiązuje dostawców usług do przedstawiania poprawnych i jednoznacznych danych dotyczących regulowanych transakcji.
Aby to zrobić, dostawca usług musi być w stanie zidentyfikować, który podmiot prawny faktycznie przeprowadził transakcję. LEI to globalny system identyfikatorów podmiotów prawnych utrzymywany przez Global Legal Entity Identifier Foundation (GLEIF) i jest używany jako standardowy identyfikator do spełnienia tego wymogu. Z tego powodu banki i brokerzy wymagają LEI przed wykonaniem transakcji – nie według własnego uznania, ale w celu spełnienia ustawowych obowiązków sprawozdawczych.
Dlaczego bank lub broker wymaga LEI
Dla banku lub brokera LEI nie jest kwestią wygody klienta, lecz ich własnej odpowiedzialności regulacyjnej. Jeśli nie mogą prawidłowo zgłosić transakcji, problem leży po ich stronie, a nie po stronie klienta.
Z tego powodu wymóg LEI nie jest odkładany. Jeśli LEI jest wymagany, jest on żądany przed wykonaniem transakcji. Jeśli LEI brakuje lub jest nieważny, dostawca usług nie może zezwolić na transakcję w swoim systemie, ponieważ nie może spełnić swojego obowiązku regulacyjnego.
Z perspektywy przedsiębiorcy może to wydawać się nieoczekiwanym lub „ukrytym” wymogiem, ale nie ma oddzielnej decyzji skierowanej do firmy. Wynika to z obowiązku dostawcy usług do prawidłowego zgłaszania transakcji.
Jak LEI pojawia się w praktyce dla przedsiębiorcy
Dla przedsiębiorcy potrzeba posiadania LEI zazwyczaj pojawia się bardzo konkretnie. Dostawca usług oświadcza, że kod LEI jest wymagany do wykonania transakcji. Nie ma żadnych dodatkowych wyjaśnień ani oddzielnych procesów.
LEI nie jest używany w codziennych operacjach biznesowych, fakturowaniu ani umowach. Jest wymagany tylko wtedy, gdy działalność firmy osiąga poziom transakcji finansowych, dla których raportowanie jest obowiązkowe.
Jeśli firma nie działa w takich ramach, potrzeba posiadania LEI może nigdy się nie pojawić. Jeśli działalność ulegnie zmianie, wymóg LEI pojawia się w konkretnej transakcji, a nie jako abstrakcyjna zasada.
Transakcje międzynarodowe i transgraniczne
Dla firm z USA potrzeba posiadania LEI często wynika również z transakcji międzynarodowych. Jeśli transakcja jest realizowana za pośrednictwem banku lub platformy działającej w wielu jurysdykcjach, LEI jest często używany jako wspólny standard techniczny.
W takich przypadkach wymóg LEI nie wynika bezpośrednio z prawa USA, ale z faktu, że dostawca usług musi traktować tę samą transakcję w ramach wielu ram regulacyjnych. LEI umożliwia dostawcy usług obsługę tej samej transakcji w wielu ramach regulacyjnych bez oddzielnych wyjątków lub ręcznych kontroli.
Podsumowanie
W Stanach Zjednoczonych LEI nie jest ogólnym wymogiem biznesowym. Jednak w wielu kontekstach finansowych jest praktycznie nieunikniony. Potrzeba posiadania LEI nie wynika z samego istnienia firmy, ale z jej działalności.
LEI nie jest wymagany od przedsiębiorcy jako abstrakcyjna zasada. Jest wymagany przez banki i dostawców usług finansowych, gdy bez niego nie mogą spełnić swoich obowiązków regulacyjnych. Po przekroczeniu tego progu LEI staje się warunkiem wstępnym wykonania transakcji.
W kontekście USA LEI jest praktycznym narzędziem, które pojawia się tylko wtedy, gdy działalność firmy osiąga poziom regulowanych transakcji finansowych. Po przekroczeniu tego progu LEI nie jest już opcjonalny.
Jeśli Państwa firma osiągnęła ten próg, mogą Państwo zarejestrować lub odnowić swój LEI tutaj.